Mektup Yazmak: Ekran Dışında Yavaş Bir Alışkanlık

Mektup, mesajın yavaş kuzenidir. Karşı taraf aynı dakika görmez. Bu gecikme, cümleyi biraz daha seçmenizi sağlar. Güzel bir el yazısı şart değildir. Okunan bir sayfa, süslü ama gönderilmemiş bir taslaktan iyidir. Alışkanlık, her hafta bir edebiyat parçası üretmek değil, ara sıra bir kişiyi kâğıtta hatırlamaktır.

Kâğıt ve tek sayfa

Düz bir kâğıt, çizgili bir defter yaprağı veya küçük dikilmiş kitapçık içinden bir sayfa olur. İlk mektubu üç sayfaya yaymayın. Tek sayfa, ne diyeceğinizi seçtirir. Üstte tarih, sonra isim, sonra asıl mesele. Kapanışta kendi adınız. Adres ve pul, zarfın işidir. Pulun bedeli zamanla değişir; güncelini postanede veya zarfı aldığınız yerde sorun, ezberden rakam yazmayın.

Kalem akıyorsa bir satır deneyin. Arkaya geçen mürekkep, ikinci sayfayı da kirletir. Kurşun kalem silinir ama dağılır. Tükenmez, ilk mektup için yeter. Mükemmel kalemi beklemek, mektubu ertelemenin nazik bahanesidir.

Ne yazılır

Haber bülteni yazmayın. Bir sahne seçin: pazardaki koku, bir şarkının ortasında durduğunuz an, penceredeki yağmur. Karşınızdaki kişi o sahnede yoksa bile sizi orada görür. Soru sorun ama sınav kâğıdı gibi beş madde dizmeyin. Tek soru, cevap için yer bırakır.

Kızgın bir mektubu aynı gece zarfa koymayın. Bir gece bekletin. Sabah cümle hâlâ doğruysa gönderin. Değilse yırtın. Yırtmak, ilişkiyi bitirmek değildir. Yavaş bir akşam rutini bu beklemeye iyi gelir. Ekranı kapatınca kâğıt, acele cevap borcu taşımaz.

El yazısı ve hata

Satır kayarsa altına bir ok koyun. Kelimeyi karaladıysanız üstünü tek çizgiyle kapatın, yenisini yazın. Mektup, temizlik denetimi değildir. Okunmuyorsa bir kelimeyi büyük harfle yeniden yazın. Hâlâ okunmuyorsa o cümleyi baştan kurun. Karşı taraf sizin öğretmeniniz değildir. Yine de onu çözülemez bir bulmacayla baş başa bırakmayın.

Bilgisayar çıktısı da mektuptur. El yazısı şartını kimse koymadı. Çıktının altına kısa bir el yazısı cümle eklemek, kâğıdı kişiselleştirir. İkisini birden küçümsemeyin.

Zarf ve adres

Zarfı kapatmadan mektubu bir kez okuyun. İçinde başkasının duymasını istemediğiniz bir sır varsa ve mektup kaybolursa ne olacağını düşünün. Posta, masanız kadar özel bir çekmece değildir. Sır büyükse yüz yüze kalsın. Adresi mektubun içine de yazın. Zarf yırtılırsa mektup sahibini bulabilir.

Alıcının adını, sokağını ve kapı numarasını kendi elinizle kontrol edin. Başkasının eski bir notundan kopyalıyorsanız bir kez daha sorun. Yanlış adres, güzel cümlenin sonudur. Pul yapışınca zarfı hemen kutuya atmak zorunda değilsiniz. Bir saat çantada taşıyıp fikriniz değişirse açamayabilirsiniz. Emin olun, öyle yapıştırın.

Ritmi büyütmeyin

Her güne bir mektup hedefi koymayın. Ayda bir kişi, üç ayda bir başka kişi yeter. Cevap gelmezse ikinci mektubu suçlama gibi yazmayın. İnsanlar yavaşlar, adres değişir, niyet unutulur. Siz yine de ara sıra yazabilirsiniz. Yazmak, cevap sözleşmesi değildir.

Gönderdiğiniz mektubun bir cümlesini deftere not edin. Aylarca sonra o cümle, ne anlatmak istediğinizi hatırlatır. Kopyasını saklamak zorunda değilsiniz. Bir cümle, bütün sayfanın yerini tutar.

Sık sorulan sorular

El yazım kötüyse mektup yazılır mı? Yazılır. Okunaklı bir sayfa yeter. Süslü yazı, mektubun şartı değildir.

Cevap gelmezse tekrar yazmalı mıyım? Suçlayan bir ikinci mektup gerekmez. Aradan zaman geçince başka bir sahne anlatabilirsiniz. Cevap, borcunuz değildir.

E-posta mektubun yerine geçer mi? Geçebilir. Yine de kâğıt, aceleyi keser. İkisini aynı haftada aynı kişiye yağdırmayın. Birini seçin.